Καὶ τούτων τὸ κοινὸν δόγμα τῶν Ἑλλήνων καὶ τούς ψηφισαμένους ἐκ τῶν δημοσίων γραμμάτων μάρτυρας παρεσχόμην. Ὧν δὲ Ἀμύντας ἀπέστη ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων ἁπάντων οὐ μόνον λόγοις, ἀλλὰ καὶ ψήφῳ, τούτων, ἔφην ἐγώ, σὲ τὸν ἐξ ἐκείνου γεγενημένον οὐκ ἔστι δίκαιον ἀντιποιεῖσθαι. Εἰ δ’ ἀντιποιῇ κατὰ πόλεμον λαβὼν εἰκότως ἔχειν, εἰ μὲν πρὸς ἡμᾶς πολεμήσας δοριάλωτον τὴν πόλιν εἷλες, κυρίως ἔχεις τῷ τοῦ πολέμου νόμῳ κτησάμενος∙ εἰ δὲ Ἀμφιπολίτας ἀφείλου τὴν Ἀθηναίων πόλιν, οὐ τἀκείνων ἔχεις, ἀλλὰ τὴν Ἀθηναίων χώραν.
Αἰσχίνου περὶ παραπρεσβείας 32-33
ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ
τὸ δόγμα (δοκεῖ ἡμῖν) : η απόφαση
παρέχομαί τινα : παρουσιάζω κάποιον ως μάρτυρα
τὰ δημόσια γράμματα : τα δημόσια έγγραφα
ἀντιποιοῦμαί τινος : διεκδικώ κάτι, εγείρω αξιώσεις επί τινος
ἀντιποιοῦμαι + απαρέμφατο : προβάλλω την αξίωση ότι, καυχιέμαι ότι…
δοριάλωτος-ον : ο καταληφθείς διά δόρατος, διά πολέμου
κυρίως : κανονικά, νόμιμα, ομαλώς, προσηκόντως

Α1.Να μεταφραστεί το παραπάνω κείμενο (μονάδες 40)
Α2.Να αποδοθεί το νόημα του κειμένου σε 3-5 γραμμές (μονάδες 10)

Β1. Να απαντηθούν οι τύποι που ζητούνται
παρεσχόμην : β΄ ενικό ευκτικής αορίστου στην ενεργητική φωνή
ἀπέστη : χρονική αντικατάσταση
ἀντιποιῇ : εγκλιτική αντικατάσταση
ἀφείλου : γ΄ πληθυντικό οριστικής ενεστ. και παρακ. στην ίδια φωνή
δόγμα : δοτική πληθυντικού
μάρτυρας : ονομαστική ενικού και δοτική πληθυντικού
ἁπάντων : αιτιατική ενικού και στα τρία γένη
ψήφῳ : αιτιατική πληθυντικού
πόλιν : κλητική ενικού και δοτική πληθυντικού (μονάδες 25)

Β2α. Να αναγνωριστούν συντακτικά οι υπογραμμισμένες λέξεις
(μονάδες 13)
Β2β. εἰ δὲ Ἀμφιπολίτας ἀφείλου…. ἀλλὰ.. χώραν : να αναγνωριστεί ο υποθετικός λόγος του κειμένου και να τραπεί σε είδος της αόριστης επανάληψης στο παρόν και στο μέλλον (μονάδες 12)

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Και έφερα ως μάρτυρες αυτών των γεγονότων σύμφωνα με τα δημόσια έγγραφα την κοινή απόφαση των Ελλήνων και αυτούς που πήραν αυτήν την απόφαση. Απ’ όσες κτήσεις ο Αμύντας παραιτήθηκε ενώπιον όλων των Ελλήνων όχι μόνο με λόγια αλλά και με την ψήφο του, αυτά, είπα εγώ, δεν είναι δίκαιο εσύ τώρα να διεκδικείς, μιας και κατάγεσαι από αυτόν (μιας και είσαι γιος του). Αν τελικά προβάλλεις την αξίωση ότι δικαίως την κατέχεις (την Αμφίπολη) επειδή την κατέλαβες με πόλεμο, αν λοιπόν κυρίευσες την πόλη πολεμώντας μας, τότε την έχεις νόμιμα, μιας και την κατέκτησες κατά το δίκαιο του πολέμου ∙ αν όμως πήρες από τους Αμφιπολίτες πόλη ανήκουσα στους Αθηναίους, δεν κατέχεις πόλη αυτών, αλλά τμήμα της επικράτειας των Αθηναίων.

ΝΟΗΜΑ
Στο απόσπασμα αυτό από τον γνωστό λόγο του Αισχίνου, σχετικά με την διαμάχη του με τον Δημοσθένη για τα όσα διαδραματίσθηκαν κατά την πρεσβεία που είχε αποσταλεί στον Φίλιππο, της οποίας μέλη ήταν και οι δύο, ο ρήτορας αναδιηγείται στους Αθηναίους όσα είχε αναφέρει στον Φίλιππο για την πόλη της Αμφίπολης, μία πόλη ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα των Αθηναίων. Είχε λοιπόν τότε ο Αισχίνης επικαλεστεί στον Φίλιππο την επίσημη παραίτηση του προγόνου του, Αμύντα, από την πόλη αυτή και την επιθετική συμπεριφορά του απέναντι σε επικράτεια της Αθήνας.

Β1.
παράσχοις
ἀφίσταται, ἀφίστατο, ἀποστήσεται, ἀπεστήσατο//ἀπέστη, ἀφέστηκε, ἀφειστήκει
ἀντιποιῇ, ἀντιποιῇ, ἀντιποιοῖο, ἀντιποιείσθω, ἀντιποιεῖσθαι, ἀντιποιούμενος
ἀφαιροῦνται, ἀφῄρηνται
δόγμασι
μάρτυς, μάρτυσι
πάντα, πᾶσαν, πᾶν
ψήφους
πόλι, πόλεσι

Β2α.
τούτων : γενική αντικειμενική στο μάρτυρας
μάρτυρας : κατηγορ. στα αντικειμ. δόγμα και τοὺς ψηφισαμένους
Ὧν : αντικείμενο του ρήματος ἀπέστη
ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων : εμπρόθετος του ενώπιον στο ρήμα ἀπέστη
τούτων : αντικείμενο του απαρεμφάτου ἀντιποιεῖσθαι
τὸν γεγενημένον : επιθετική μετοχή, παράθεση στο σε
ἀντιποιεῖσθαι : τελικό απαρ., υποκ. του απροσώπου οὐκ δίκαιον ἐστὶ
κατὰ πόλεμον : εμπρόθετος τρόπου στη μτχ. λαβὼν (αὐτὴν)
ἔχειν : τελικό απαρέμφατο, αντικείμενο του ρήματος ἀντιποιῇ
πρὸς ἡμᾶς : εμπρόθετος εναντίωσης στη μτχ. πολεμήσας
δοριάλωτον : προληπτικό κατηγορ. στο αντικείμενο πόλιν του εἷλες
τῷ νόμῳ : δοτική τρόπου στο ρήμα ἔχεις
Ἀμφιπολίτας : αντικείμενο άμεσο του ρήματος ἀφείλου
τὴν Ἀθηναίων : επιθετικός χάριν του άρθρου στο χώραν

Β2β.
–εἰ ἀφείλου …. ἔχεις, ἀλλὰ ἔχεις : υποθετικός λόγος σε σχέση του πραγματικού
–σε σχέση της αόριστης επανάληψης στο παρόν-μέλλον θα είναι :
ἂν ἀφέλῃ….ἔχεις, ἀλλὰ ἔχεις

Νάτσης Δημήτρης